Voordat alle interviews begonnen, werden we allemaal uitgenodigd om naar de studioruimte te gaan waar Johhny Hoes een duet liet horen samen met de jongste telg en het nieuwe talent van Telstar Thomas Berge. Samen zongen zij een prachtig lied dat gaat over een jongen en een gitaar.
Vervolgens konden wij het interview aanvangen en stelde hem de volgende vragen.

Naar welke muziek luistert u het liefste?

Ik hou van alle muziek die me raakt. In mijn jeugd was ik wild van zowel de straatzangers, Bing Crosby, The Mills Brothers, The Andrew Sisters, Perry Como en Vogamon Roa. En die zong ik na. Ik zat op de HBS in een kwartetje genaamd "The Four Dutch Seranators" waarin we al die artiesten coverden. Daarnaast scatten we heelveel en dat vonden we prachtig. In dat kwartetje zat o.a. ook de vader van Joke Bruijs Keessie Bruijs. Destijds op de coolsingel ontmoeten alle mensen elkaar en wij waren altijd aanwezig. We verdiende geen stuiver met dat zingen maar we hadden wel verschrikkelijk veel sjans met de meiden.

Hoe komt u aan uw inspiratie?

Luisteren. Door veel te luisteren. Mensen hebben veel te zeggen. Je kunt met iemand praten en iemand die zegt wat en dan denk je goh dat is nou leuk. Zo zegt men iets en ik heb weer een idee voor een liedje. Mensen zeggen ook vaak de meest leuke, verassende en opmerkelijke dingen. "Carmichelt deed dat o.a. ook". Zo zat ik in de kroeg en had ik een gesprek met een man die in de textiel heeft gezeten. Dat was een heel leuk gesprek waarin hij iets vertelde wat me nog steeds bijstaat. Zo zei hij "een mens is pas een mens als die mens is". Een van de mooiste dingen die ik ooit uit iemands mond heb gehoord en hij is niet eens een dichter maar gewoon een normale man. Het komt uit het hart. Dat soort kleine dingen daar haal ik mijn inspiratie uit.

Wat zijn voor u de beweegredenen geweest om een eigen platenmaatschappij te starten?

Ik werd vrij laat ontdekt en ik schreef liedjes Zo schreef ik voor de straatzangers (Eddie Cristianie) "Zeemanshart" en die werd goud gelukkig voor Eddie ook een gouden plaat. Het 2e liedje was "Op een zeemansgraf staan geen rode rozen" en ook die werd goud. En zo schreef ik de ene gouden plaat na de andere. Na verloop van tijd werd ik producer bij Philips. Wat ik 12 jaar ben geweest, maar de artiesten die Philips had wilden niks met mij te doen hebben.
Ik moest zelf talent zoeken. En zo kwam ik aan Eddie Wally, Zangeres Zonder Naam, Zwarte Lola, Rotterdamse Riet teveel om op te noemen. En wat dan voor mij persoonlijk de grootste verdienste was dat ik talenten zonder connecties en/of relaties op de plaat heb kunnen brengen en ze zo ook van het succes heb kunnen laten genieten. Daar had ik soms meer plezier van dan die artiesten zelf.
De reden van mijn vertrek bij Philips had een beetje te maken met de houding van Philips. Zo werden de artiesten van Philips meegenomen naar de duurste restaurantjes en konden de artiesten waar ik mee kwam allemaal normale mensen (arbeiders) met moeite een bakkie koffie krijgen.
De medewerkers in de geluidsstudio keken vaak op ze neer, en ja ook zij hebben gevoelens en zo wilde weer een aantal van mijn ontdekkingen vertrekken. Daarom had ik toen besloten om voor mezelf verder te gaan met al mijn ontdekkingen omdat ik vond dat zij ook recht hadden op een goede behandeling.
Ze verklaarde me toen voor gek want ik verdiende in die tijd heel veel geld bij Philips. Maar zal ik jou nu iets leuks vertellen. In de eerste 2 jaren dat ik voor mezelf bezig was verdiende ik meer geld dan dat ik in al die 12 jaren bij Philips had gedaan.

Hoe kijkt u als muziekproducent aan tegen het steeds groter wordende invloed van het internet, ziet u het als een bedreiging of een kans?

Het is een bedreiging mensen downloaden maar zonder erbij na te denken dat de artiesten er hardt voor moet werken om een product tot stand te brengen. Zo heeft men vaak die nieuwste dingen die nog uit moet komen in Nederland al op de computer staan. Maar het is een bestand probleem. Zo kocht iemand uit de klas een plaat of singel en waren er andere in die klas die het op een cassettebandje zette. Alleen is het door het internet makkelijker geworden.

Waar bent u het meeste trots op wat u in uw leven hebt bereikt?

Dat ik zoveel mensen een kans heb kunnen geven.

Johhny Hoes is nog steeds die gezellige "Hollandse jongen" ondanks zijn 88 jaar is hij nog steeds jong van hart en heeft hij nog steeds een frisse kijk op het leven en zijn branche.

Website:
Johhny Hoes